دال مونگی دی    پھدی گونگی دی

چوت نرس دی    دنیا ترس دی

لوڑا سردار دا     بڑکاں مار دا

ممہ جٹی دا     پیار نال پٹی دا

گل پیار دی    بنڈ دیدار دی

سُوٹا چرس دا   کُوسا نرس دا

کلفی کھویے دی    بنڈ لوئے دی

لن قصائی دا    تے نو وی چائی دا

میں حیراں ہوں بہت ، ناجانے کس طرح___

زندہ ہے دل ترا ، تیرے پستانوں تلے___

جو ملا صرف لڑکی کو ملا

 ،ہونٹ ملے چسوانے کو 

،ممے ملے دبوانے کو

،پھدی ملی چدوانے کو

،گانڈ ملی مروانے کو

اور ہمیں کیا ملا؟ 

!صرف لنڈ

وہ بھی صرف ہلانے کو

پاک محبت صاف محبت

وچ نہ پایا تے خاک محبت

بڑا درد ہوتا جب اندر جاتا ہے

کانوں میں اک اک لفظ جناب کا